احتمال همکاری تاریخی اپل و اینتل برای تولید تراشه‌های سری M
در حالی که سال‌ها نام TSMC به عنوان تنها شریک تولید تراشه‌های اختصاصی اپل مطرح بود، اکنون گزارش‌های جدید از یک تغییر مسیر مهم در استراتژی سخت‌افزاری این غول فناوری خبر می‌دهند.
در حالی که سال‌ها نام TSMC به عنوان تنها شریک تولید تراشه‌های اختصاصی اپل مطرح بود، اکنون گزارش‌های جدید از یک تغییر مسیر مهم در استراتژی سخت‌افزاری این غول فناوری خبر می‌دهند. طبق ادعای مینگ‌چی کو، تحلیل‌گر معتبر و خوش‌سابقه‌ی اکوسیستم اپل، این شرکت آمریکایی به‌طور جدی در حال بررسی انتقال بخشی از فرآیند ساخت پردازنده‌های سری M به کارخانه‌های اینتل است؛ تصمیمی که می‌تواند تعادل قدرت در بازار جهانی نیمه‌رسانا را دگرگون کند.
آغاز همکاری احتمالی از سال ۲۰۲۷؛ اینتل وارد بازی جدید می‌شود
این گزارش نشان می‌دهد که اپل قصد دارد تولید نسخه‌های پایه و کم‌مصرف تراشه‌های سری M – مانند نسل‌های آینده‌ی M5 یا M6 – را در سال‌های پس از ۲۰۲۷ به اینتل بسپارد. گفته می‌شود دو شرکت پیش‌تر یک توافق‌نامه عدم افشا (NDA) امضا کرده‌اند و اپل به ابزارهای توسعه و کیت‌های طراحی فرآیند (PDK) مربوط به فناوری ساخت پیشرفته‌ی 18AP اینتل دسترسی اولیه پیدا کرده است.
بر اساس داده‌های منتشرشده، ارزیابی‌های اولیه‌ی اپل از عملکرد فرآیند ساخت اینتل رضایت‌بخش بوده و این شرکت اکنون منتظر نسخه نهایی PDK است که طبق برنامه‌ریزی‌ها در ابتدای سال ۲۰۲۶ عرضه می‌شود. اگر مراحل تحقیق و توسعه بدون تأخیر پیش برود، نخستین سری از تراشه‌های اپل که بر پایه خطوط تولید اینتل ساخته شده‌اند، در نیمه دوم ۲۰۲۷ وارد بازار جهانی می‌شوند.
سهم اینتل محدود اما استراتژیک است
کو توضیح می‌دهد که منظور از تراشه‌های «رده‌پایین‌تر»، نسخه‌های معمولی سری M هستند و این تصمیم شامل مدل‌های قدرتمندتر سری Pro، Max و Ultra نخواهد شد. همچنین تراشه‌های سری A که در آیفون‌ها به کار می‌روند و حجم تولید بسیار بالایی دارند، همچنان به‌صورت انحصاری توسط TSMC تولید می‌شوند. با وجود این محدودیت‌ها، همین بخش کوچک نیز برای اینتل اهمیت حیاتی دارد، زیرا این شرکت در تلاش است کسب‌وکار ریخته‌گری و تولید سفارشی تراشه (Intel Foundry) را دوباره احیا کرده و سهمی از بازار جهانی را بازپس بگیرد.
چرا اپل به دنبال تنوع‌بخشی در زنجیره تأمین است؟
بر اساس تحلیل‌ها، این تصمیم اپل تنها یک همکاری صنعتی نیست، بلکه بخشی از یک برنامه عمیق‌تر برای کاهش ریسک‌های تولید و وابستگی بلندمدت به TSMC است. دو عامل کلیدی در این انتخاب نقش دارند:
۱. فشارهای ژئوپلیتیک و سیاست‌های «ساخت آمریکا»
با توجه به تشدید تنش‌ها میان چین و تایوان، ریسک‌های ژئوپلیتیک تولید تراشه افزایش یافته است. از سوی دیگر، دولت‌های آمریکا – به‌ویژه در دوره‌ی ترامپ – بر تولید داخلی و تقویت زنجیره تأمین آمریکایی تأکید داشته‌اند. همکاری با اینتل می‌تواند جایگاه اپل را در این چارچوب تقویت کند و خطرات احتمالی آینده را کاهش دهد.
۲. استراتژی قدیمی اپل: داشتن یک منبع جایگزین
اپل همیشه تلاش کرده در هیچ بخش مهمی از زنجیره تأمین، فقط یک شریک واحد نداشته باشد. ورود اینتل به عنوان Second Source، نه‌تنها امنیت تولید را بیشتر می‌کند، بلکه قدرت مذاکره‌ی اپل در قراردادهای آینده با TSMC را نیز افزایش می‌دهد.
آغاز عصری تازه در تراشه‌های اپل؟
اگر این همکاری نهایی شود، صنعت نیمه‌رسانا شاهد یکی از مهم‌ترین همکاری‌های دهه اخیر خواهد بود. اینتل که سال‌ها تلاش کرده دوباره به اوج بازگردد، با ورود به زنجیره تأمین اپل می‌تواند نفس تازه‌ای بکشد. در مقابل، اپل نیز با این حرکت ریسک‌های تولید محصولات آینده‌اش را کاهش می‌دهد و انعطاف بیشتری در توسعه تراشه‌های اختصاصی سری M به دست می‌آورد.
به نظر می‌رسد سال ۲۰۲۷ نقطه آغاز فصل جدیدی در رقابت میان غول‌های فناوری باشد؛ فصلی که در آن اپل، اینتل و TSMC هر یک در تلاشند جایگاه خود را در صنعت میلیارد دلاری نیمه‌رسانا حفظ یا تقویت کنند.
به این مقاله امتیاز دهید
امتیاز : ۵
تعداد رای : ۲
